ظهر رفتن سمت هیجا ظهر عاشورا

مانده ام غرق تماشا ظهر عاشورا

چشم های منتظر در گریه های تلخ

بال های روبه بالا ظهر عاشورا

کودکان لحظه های گریه ی یک ریز

در نگاه داغ صحرا ظهر عاشورا

چون نسیمی می گذشت و پای هر خیمه

 رمز و رازی داشت مولا ظهر عاشورا

در نگاهش موج می زد هرچه اقیانوس

تشنه ی او بود دریا ظهر عاشورا

 خیمه های بی قرار کربلا آیا

باز می مانند برپا ظهر عاشورا

کربلا چون آسمانی بی کران گم بود

بین هفتاد و دو دریا ظهر عاشورا

می توان رفت از حضیض خاک تا افلاک

تا ملاقات خدا با ظهر عاشورا

 درپایان دعوتتان می کنم به خواندن این شعر خوب ازشاعر خوب و دوست عزیزم  : علیرضا سپاهی لایین 

        شاعر! بگو شعري براي لقمه ي ناني

                                                              روی شعر کلیک کنید