حاج قربان سلیمانی

نوازنده دوتار را خراسانیان می شناسند و ایرانیان هنر مند  نیز. اجراهای شگفت انگیزش در جشنواره های جهانی از او چهره ای جهانی ساخت او از نسل نوازندگان بزرگی است که زمانه را بسیار انتطار باید تا چون اویی بیاید....

 با غزلی به یادش این حزن بی نهایت را گرامی می دارم

دقیق می شوم این روزها به فوج خبرها

به چشم منتظر چشمه ها به سمت سفرها

قرار بود شبی با دو تار خویش بیایی

به کوه تکیه زنی در مسیر تند خطرها

به کوه تکیه زنی با پرندگان بسرایی

بخوانی از غم سنگین داغ تلخ جگرها

خبر رسید که رفتی و پوستین و دو تارت

گریستند به یاد تو روی دوش پسرها

هزار مسجد* پر داده کبک های خودش را

و گریه کرده چقدر آبشار- کوه و کمرها

غروب ها به هوای کدام ماه بسوزیم

کجا پنـاه بگیریم در سـکوت سحـرها

شبی بگیردوتاروبیا به زمزمه بخشی**

که تا به پا شود از سینه های سرد شررها

*رشته کوهی در شمال استان های خراسان رضوی و شمالی

**در شمال خراسان رضوی وخراسان شمالی اساتید و بزرگان نام آورموسیقی را بخشی می نامند